| تبليغات | X |
|
من سكوت را دوست دارم ، به خاطر ابهت بي پايانش . فرياد را ميپرستم ، به خاطر انتقام گمگشته در عصيانش فردا را دوست دارم ، به خاطر غلبه اش بر فلك كجمدار. پاييز را ميپرستم ، به خاطر عدم احتياج ، عدم اعتنايش به بهار . آفتاب را دوست دارم ، به خاطر وسعت روحش كه شب ناپديد ميشود ، تا ماه فراموش كند حقيقت تلخي را كه از نور ميگيرد . زندگي ، ايده آل من است و من آن را تقديس ميكنم ، به خاطر اينكه روزي هزار بار نابودش ميكنند، اما هرگز نابود نميشود ... . + نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 13:40 توسط shervin |
|
